$  Rozwj broni pancernej na wiecie w latach trzydziestych zmusi polskie koa wojskowe do zaopatrzenia$
$jednostek wasnej piechoty w nowoczesn bro przeciwpancern.  Rozwaano wiele moliwoci, wybr pad jednak$
$na propozycj szwedzkiej firmy Bofors.  Produkowane przez ni dziako przeciwpancerne kal. 37 mm przebijao$
$z odlegoci 100 m pancerz 40 mm przy kcie uderzenia 30 stopni.  Zapewniao to skuteczne dziaanie tego$
$dziaa przeciw wszystkim typom pojazdw niemieckich uytych w Kampanii Wrzeniowej.  W poowie lat$
$trzydziestych Polska zakupia licencj na produkcj dziaek Boforsa.  Produkowane w Polsce armaty tego typu$
$oznaczono mianem wz. 36.  Stanowiy one wyposaenie pukowych kompanii przeciwpancernych w dywizjach$
$piechoty i plutonw przeciwpancernych w pukach kawalerii.  Dziaka na polu walki zwykle rozdysponowywano$
$midzy  bataliony  lub szwadrony.  Niewielka liczba wyprodukowanych dzia nie zaspokajaa podstawowych$
$potrzeb armii.  Dowdztwa dywizji nie dysponoway mobilnym odwodem przeciwpancernym, mogcym by uytym$
$na zagroonym odcinku.  Stworzenie dywizyjnej kompanii ppanc. udao si przeprowadzi jedynie w przypadku$
$kilku dywizji piechoty.  W brygadach zmotoryzowanych dziaay zmotoryzowane dywizjony ppanc. w liczbie$
$27 dzia.  Oddziay przeciwpancerne ofiarnie walczyy z przewag niemieckiej broni pancernej.  Czste byy$
$przypadki rozjechania przez nacierajce czogi wci strzelajcego dziaa.$
